Wat na 3 maanden godsdienst ?

Voor mijzelf is het een geschenk geweest om met godsdienst in kontakt te hebben mogen komen. Het zorgt ervoor dat ik mij in sommige situaties beter kan inleven die bij anderen voorkomen en voor mijzelf is het werkelijk een culturele verrijking geweest op verschillende leerdomeinen : het volgen van de godsdienstlessen op donderdag op mijn werkplek; het volgen van de godsdienstlessen op KHLIM; de kennis en het waarom tijdens de godsdienstlessen; het is misschien wat melig geschreven maar de veruimende blik die ik op situaties heb gekregen zal zeker zijn toepassing vinden naar de toekomst toe.
Een studente die aan de godsdienstlessen echt iets heeft gehad.
Bedankt mijnheer Bruno Gevaert !

grenzen van het leven leerplanonderwerp

Bij het lezen van het leerplanonderwerp : grenzen van het leven 3de cyclus, en dit toets aan de krachtlijnen om kinderen op levensbeschouwelijk vlak verder te doen groeien, kan ik alleen maar besluiten dat het leerplanonderwerp en de krachtlijnen een coherent geheel zijn. De extra aandacht om kinderen hun aandacht te verruimen op de wereld waarbij de eigen identiteit niet mag vergeten worden en ook de solidariteit die kinderen dienen te ontwikkelen gesteund door de kracht van de Geest wordt duidelijk vermeld in de kerndoelen van het leerplan (zie Kinderen komen tot het besef dat christenen van vroeger en nu tot engagement komen dat ze gehoor geven aan het roepen van "mensen aan de rand").

Koning op een ezel

Een tweetal weken geleden heb ik uiteindelijk de kinderbijbel Koning op een Ezel terug naar de bibliotheek gebracht. Het was voor mij de eerste keer dat ik een kinderbijbel heb gelezen en eerlijk gezegd heb ik ervan genoten. In het begin was het zoeken en vooral begrijpen wat die diepliggende waarheid inhield bij het lezen van al die verschillende verhalen parabels.

Wat mij het meest heeft getroffen is eigenlijk het verhaal dat Jezus op weg is naar Jeruzalem, wetende dat de dood hem staat te wachten. Hij had de mogelijkheid om niet te gaan maar toch volgt hij de wil, de stem van God om toch te gaan.

Als ik daar zelf over nadenk dan vind ik dit ongelooflijk. Je leven geven om toch maar de boodschap te kunnen doorgeven en dit niet te verloochenen, dus zo overtuigd zijn van je levenswerk dat je te doen staat op Aarde. Ik heb er geen woorden voor.

Als ik dan even verder in de geschiedenis terugkijk en reflecteer of dit door gewone stervelingen ook wordt gedaan, dan kan ik dat alleen maar beamen. En dan denk ik aan de vele mensen die zichzelf volledig hebben weggecijferd en als enig doel hebben om armoede te bestrijden via bv. onderwijs, geneeskundige hulp aan te bieden aan de meest kwetsbare groepen van de wereldbevolking. Denk verder ook aan moeder Theresa, pater Damiaan en nog zovele anderen die via hun geloof zovele mensen hebben geholpen. Zij dragen wel degelijk hun hart op de juiste plaats.