Wat na 3 maanden godsdienst ?

Voor mijzelf is het een geschenk geweest om met godsdienst in kontakt te hebben mogen komen. Het zorgt ervoor dat ik mij in sommige situaties beter kan inleven die bij anderen voorkomen en voor mijzelf is het werkelijk een culturele verrijking geweest op verschillende leerdomeinen : het volgen van de godsdienstlessen op donderdag op mijn werkplek; het volgen van de godsdienstlessen op KHLIM; de kennis en het waarom tijdens de godsdienstlessen; het is misschien wat melig geschreven maar de veruimende blik die ik op situaties heb gekregen zal zeker zijn toepassing vinden naar de toekomst toe.
Een studente die aan de godsdienstlessen echt iets heeft gehad.
Bedankt mijnheer Bruno Gevaert !

grenzen van het leven leerplanonderwerp

Bij het lezen van het leerplanonderwerp : grenzen van het leven 3de cyclus, en dit toets aan de krachtlijnen om kinderen op levensbeschouwelijk vlak verder te doen groeien, kan ik alleen maar besluiten dat het leerplanonderwerp en de krachtlijnen een coherent geheel zijn. De extra aandacht om kinderen hun aandacht te verruimen op de wereld waarbij de eigen identiteit niet mag vergeten worden en ook de solidariteit die kinderen dienen te ontwikkelen gesteund door de kracht van de Geest wordt duidelijk vermeld in de kerndoelen van het leerplan (zie Kinderen komen tot het besef dat christenen van vroeger en nu tot engagement komen dat ze gehoor geven aan het roepen van "mensen aan de rand").

Koning op een ezel

Een tweetal weken geleden heb ik uiteindelijk de kinderbijbel Koning op een Ezel terug naar de bibliotheek gebracht. Het was voor mij de eerste keer dat ik een kinderbijbel heb gelezen en eerlijk gezegd heb ik ervan genoten. In het begin was het zoeken en vooral begrijpen wat die diepliggende waarheid inhield bij het lezen van al die verschillende verhalen parabels.

Wat mij het meest heeft getroffen is eigenlijk het verhaal dat Jezus op weg is naar Jeruzalem, wetende dat de dood hem staat te wachten. Hij had de mogelijkheid om niet te gaan maar toch volgt hij de wil, de stem van God om toch te gaan.

Als ik daar zelf over nadenk dan vind ik dit ongelooflijk. Je leven geven om toch maar de boodschap te kunnen doorgeven en dit niet te verloochenen, dus zo overtuigd zijn van je levenswerk dat je te doen staat op Aarde. Ik heb er geen woorden voor.

Als ik dan even verder in de geschiedenis terugkijk en reflecteer of dit door gewone stervelingen ook wordt gedaan, dan kan ik dat alleen maar beamen. En dan denk ik aan de vele mensen die zichzelf volledig hebben weggecijferd en als enig doel hebben om armoede te bestrijden via bv. onderwijs, geneeskundige hulp aan te bieden aan de meest kwetsbare groepen van de wereldbevolking. Denk verder ook aan moeder Theresa, pater Damiaan en nog zovele anderen die via hun geloof zovele mensen hebben geholpen. Zij dragen wel degelijk hun hart op de juiste plaats.

Mozes : op tocht door de woestijn

Godsdienstles 06/11/2008

Mozes : op tocht door de woestijn

Prenten worden uitgedeeld waar het verhaal van Mozes op wordt uitgebeeld en leerlingen dienen deze terug in de juiste volgorde op het bord te plaatsen. Zoals we reeds in de vorige les hadden gedaan. Dit duurt ongeveer 5 minuutjes en dan dienen de kinderen hun ogen te sluiten tijdens volledige verhaal. CD wordt opgezet en juf godsdienst vertelt het verhaal van Mozes op weg samen met de Joden. Ze trekken de woestijn in, hebben enkel hun kleding, geen bezittingen brood is op; ze zijn dagen aan het stappen, hebben dorst, hebben geen water, de farao is boos dat Mozes wegging.
Is het misschien niet beter om terug te gaan; men twijfelt of de tocht wel zal slagen, je bent moe; stoppen we ermee ?
Wat ga ik doen ? We zijn moe, we hebben honger, gaan we terug naar Egypte ? Zullen we volhouden, kunnen we misschien een oplossing zoeken of kan Jawé ons helpen ? Leerlingen mogen terug ogen openen.

Handleiding : Tuin van Heden blz 17 (4DE leerjaar)

Het werkboekje blz 18 wordt opengeslagen en de leerlingen beginnen hun antwoorden te formuleren op een tekening waar de tekstballonnetjes dienen ingevuld te worden.

Volgende zinnen worden geformuleerd :

Ga hulp vragen aan God !
Spreek de mensen moed in.
Ga op zoek naar een oase.
Hou vol ! We komen er wel !

Sfeer in klas : altijd zeer nieuwsgierig en leergierig en dit heeft alles te maken met de juf godsdienst die zo goed les geeft (in deze les door het verhaal met zoveel gevoel te brengen in combinatie met de muziek dat je je werkelijk in de woestijn waant; betrokkenheid van de kinderen wordt gestimuleerd en vergroot)

Er is wel degelijk een onderscheid met de andere lessen die tijdens de dag worden gegeven omdat dit zeer intens beleefd wordt (muziek en verhaal wordt zeer levensecht gebracht); een les wiskunde kan je amper vergelijken omdat de godsdienstles je innerlijke naar boven brengt en de wiskundeles je rationele aanspreekt.

Betrokkenheid van de kinderen : zijn van in het begin geïnteresseerd in de verhalen die de juf vertelt; zijn misschien iets minder betrokken nadat verhaal beëindigd was, maar volgens mij heeft dit alles te maken met de intensiteit van de les en de kinderen even een rustmoment nodig hebben vooraleer er weer verder gewerkt kan worden.

Levensvragen kinderen : zullen we verder op weg gaan met Mozes en geloven in Jawé tijdens onze tocht door de woestijn ? Hou de moed erin ; het komt allemaal wel goed.

Volgende componenten zijn zeker aan bod gekomen :
fundamentele bestaanscondities : vertrouwen (via het verhaal)
verbondenheid : met zichzelf maar ook met anderen (via sluiten van de ogen, muziek en het verhaal te vertellen)
groeien in gevoeligheid voor goed en kwaad : ( via het leren inleven in het verhaal weer door het sluiten van de ogen , muziek en het vertellen van het verhaal)
verkennen van geloofstaal en groeien in symboolgevoeligheid : via de opdrachten die ze hebben moeten maken

volgende godsdienstige ontwikkelingsaspecten zijn aan bod gekomen :
zich identificeren met inspirerende figuren
stil staan bij levenservaringen
stil worden
een religieuze verbondenheid ervaren

SIMON : De ster

Als een kind sterft, zeggen mensen weleens dat er een nieuwe ster aan de hemel verschijnt. Dat is een manier om te zeggen dat het kind nu bij God leeft. De ster zorgt ervoor dat we altijd aan hem of haar zullen blijven denken. In het verhaal over Jezus geboorte zie je hoe een ster naar Betlehem wijst, waar Jezus geboren is.
Sterren hebben mensen altijd bezig gehouden. Men zei dat ze speciale krachten hadden.

Voor mijzelf is dit ook wel een beetje : als je naar de sterrenhemel kijkt, dan peins je wel eens over de hemel en over je dierbaren die reeds overleden zijn.

SIMON : Jezus vertelt over het mosterdzaadje

Jezus vertelde : het koninkrijk van de hemel is als een mosterdzaadje. Dit zaadje wordt door iemand op zijn akker gezaaid. Een mosterdzaadje is het kleinste van alle zaden. Maar eens het volgroeid is, is het groter dan de struiken. Het wordt zo een echte grote boom. Een boom waar de vogels van de hemel hun nest in kunnnen bouwen.
Woordverklaring :
Met het koninkrijk van de hemel bedoelt Jezus een goede wereld. Een wereld zoals God die zou willen. Het is een wereld waarin geen onrecht en lijden zijn.
Verklaring :
De mensen mogen de moed niet opgeven om te werken aan een betere wereld.
Wat klein begint, kan tot iets groots en belangrijks uitgroeien. Met het geloof is het ook zo. Door kleine stapjes te zetten, kan de wereld een betere plek worden voor iedereen.
We blijven voortdurend groeien, tot we volwassen zijn.
Mijn mening : ben het volledig eens met bovenstaande verklaring. Steeds klein beginnen om uiteindelijk te proberen tot iets groots te bekomen zowel naar je geloof toe, maar ook in de andere aspecten van het leven die ervoor zorgen wie je bent.

Allerheiligen

In mijn stageklasje had de juf van godsdienst een lesje gegeven over Allerheiligen. Ze begon met een liedje op te zetten dat door een klein meisje werd gezongen. Het liedje ging over het sterven van een mama. Toen het liedje ten einde was vroeg de juf of er misschien ook kindjes waren die al eens verdriet om iemand hadden gekend ? Toen begon er spontaan een leerling in de klas te huilen, waarop er al direct een volgend kindje ook begon te huilen. Allemaal hadden ze wel verdriet omdat er iets of iemand naar de hemel was gegaan. Voor de éne was het de hond, voor een ander het overlijden van grootvader, grootmoeder, buurman, enz.... en kon de juf uiteindelijk ook uitleggen dat er een speciale dag is om al deze verdrietige gebeurtenissen te herdenken en dat is op 1 november. De verhalen en anekdotes van kinderen vlogen uit hun mond en het was een plezier voor mij om dit te mogen meemaken. Op het einde van de les vroeg de juf om allemaal te bulderen van lachen. Iedereen deed goed mee en zo was er terug tijd om terug blij naar de speelplaats te gaan om te kunnen gaan spelen

Iftar maaltijd (Thomas webpagina)

Toespraak van minister-president Yves Leterme op iftar maaltijd
“Het is voor mij een grote eer uw gast te mogen zijn deze avond. “Gastvrijheid is iemand ontvangen in de eigenheid van je huis”, las ik ergens. Dat ik ontvangen word op een iftar-maaltijd, betekent dan ook dat u mij binnenlaat in de diepste kern van uw identiteit, in uw geestelijke thuis, uw religie.”
Na de interessante en succesvolle ontmoeting van vorig jaar nodigen enkele moslimverenigingen uit Borgerhout samen met het buurtwerk De Shelter iedereen opnieuw uit om bij zonsondergang samen de maaltijd te gebruiken om de vasten te verbreken. Deze wordt Iftarmaaltijd genoemd en gaat dit jaar door op 8 oktober 2005. Typisch bij de maaltijd zijn dadels en het hoofdgerecht is de Harira, een dikke soep. Maar het is niet alleen lekker eten dat op het programma staat. De verenigingen willen er een intercultureel en interreligieus ontmoetingsfeest van maken. Daarom start de Iftar dit jaar ook met een aantal gesprekken over buren en goed nabuurschap. Na de maaltijd volgt nog een optreden van o.a. het koor Achbaal Nibras.
Tarawhieh gebed of nachtgebed
Het gebed is één van de belangrijkste vormen van aanbidding tijdens deze vastenmaand. Tarawhieh betekent letterlijk "uitrusten". Dit gebed wordt tussen het nachtgebed en het ochtendgebed verricht. Het is geen verplichting. Het is een extra gebed tijdens de vasten. De profeet Mohammed (vzmh) zei: "Wie opstaat om gedurende de nachten van de Ramadan te bidden, met geloof en rekenend op de Goddelijke beloning, hem zal door Allah zijn fouten vergeven worden".Het gebed vindt plaats in de moskee. Het duurt twee tot drie keer langer dan een gewoon gebed. Soms gaan kinderen met hun ouders mee om ook dit gebed in familieverband mee te beleven. Laat kinderen over dit gebeuren en hun belevingen hierbij vertellen.


Antwoord : De introductie van minister Leterme verwoordt zeer goed wat gastvrijheid betekent voor anderen en hoe je hier mee moet omgaan.

Verschillende religies naast elkaar (thomas webpagina)

Begrip en respect leren door te vieren
In onze huidige samenleving bestaan verschillende religies naast elkaar. De laatste tijd staat de moslimgemeenschap regelmatig in het centrum van de aandacht. Maar bij de Vlamingen bestaat veel onwetendheid over de islam. En onbekend maakt onbemind. Door kinderen en ouders uit verschillende groeperingen met elkaar hun feest te laten kennen en mogelijk ook te vieren vervult de school een rol van informant voor de ouders. En is er tegelijk kans tot wederzijds begrip en verstaan. Vieren doe je met z'n allen. Feestvieren is een blijde gebeurtenis, waarin samen beleven, betrokken zijn bij elkaar en samen ervaren centraal staan. Mee iets van het feest van de moslimkinderen voortzetten in de klas en in de school geeft een grote betrokkenheid op elkaar, feesten boeit kinderen uitermate. Ze voelen dat het getuigt van het volle leven. van leven op z’n best. Elkaar daarvan laten meegenieten is wezenlijk voor algemene religieuze groei, het bevordert wederzijds begrip en respect. Het zorgt voor uitwisseling en open communicatie.

De alchemist (thomas-webpagina)

De alchemist (Paulo Coelho)
De jongen bleef naar zijn hart luisteren terwijl ze door de woestijn reden. Hij leerde alle listen en trucs ervan kennen en ging het accepteren zoals het was. Toen verloor hij zijn angst en hoefde hij niet meer per se terug, want op zekere avond zei zijn hart tegen hem dat het tevreden was. ‘Kijk,’ zei zijn hart, ‘ik reclameer dan misschien wel wat, maar dat komt omdat ik een mensenhart ben en mensenharten zijn zo. Ze zijn bang hun grootste dromen te verwezenlijken, want ze denken dat ze het niet verdienen, of dat het hun nooit zal lukken. Wij, harten, sterven van angst alleen al bij de gedachte aan geliefden die voorgoed zijn vertrokken, aan ogenblikken die goed hadden kunnen zijn en het niet waren, aan schatten die ontdekt hadden kunnen worden en eeuwig verborgen bleven in het zand. Want als dat gebeurt, lijden we vreselijk.’‘Mijn hart is bang om te lijden,’ zei de jongen tegen de alchemist, op een avond dat ze naar de maanloze hemel zaten te kijken. ‘Zeg het dan dat angst om te lijden erger is dan het lijden zelf. En dat geen enkel hart ooit geleden heeft wanneer het op zoek was naar zijn dromen, want ieder moment van een zoektocht is een moment van ontmoeting met God en de eeuwigheid.’‘Als je zoekt, vind je ook altijd,’ zei de jongen tegen zijn hart. ‘Toen ik zocht naar mijn schat waren alle dagen schitterend, omdat ik wist dat ieder ogenblik deel uitmaakte van de droom die te vinden. Terwijl ik mijn schat zocht, ontdekte ik dingen die ik nooit zou hebben gevonden als ik niet de moed had gehad dingen te doen die onmogelijk zijn voor herders.’Zijn hart bleef de hele avond stil. ’s Nachts sliep hij rustig, en toen hij wakker werd begon zijn hart hem de dingen van de ziel van de wereld te vertellen. Het zei dat ieder gelukkig mens een mens was die God in zich droeg. En dat het geluk gevonden kon worden in een doodgewone zandkorrel uit de woestijn, zoals de alchemist had gezegd. Want een zandkorrel is een moment van de schepping, en het universum heeft er miljarden jaren over gedaan hem te scheppen. ‘Ieder mens op aarde heeft een schat die op hem wacht,’ zei zijn hart. ‘Wij harten praten niet veel over die schatten, want de mensen willen ze niet meer vinden. We praten er alleen over tegen kinderen. Daarna laten we het leven elk kind naar zijn bestemming leiden.’
Wat zie jij als de betekenis van dit verhaal?
Welke zin springt er voor jou uit, en vind je betekenisvol? Onderlijn deze en verwoord waarom.
Wat is de angst van de jongen? Heb je zelf al een dergelijk aanvoelen gehad?
Wat is het antwoord van de alchemist?
Wat vertelt het verhaal ons over op weg gaan?
Klopt het volgens jou dat je ook altijd vindt als je zoekt? Maar vind je altijd WAT je zoekt? Soms hoor je soms mensen zeggen: “Als je iets echt wil, zal je het ook altijd bereiken.” Is dit geen te rooskleurige voorstelling van het leven? Kan je voorbeelden geven van hoe het eigenlijk niet altijd is zoals mensen willen?
Heeft iedere mens een schat die op hem wacht? Heb jij het gevoel dat er op jou ook een schat wacht? Zo ja, welke?
Onderweg (Willem Vermandere)

Antwoord : vind mij enorm terug in dit verhaal; mijn grote droom nastreven, namelijk lerares lager onderwijs worden, zorgt voor angsten, in het verleden de angst om nooit de knoop te kunnen doorhakken om alsnog een opleiding te volgen en nu de angst om niet te slagen in mijn opzet door allerlei redenen. Verder weet je dat door deze onbekende weg in te slaan er uiteindelijk heel wat positieve ervaringen uit zullen vloeien, zoals nieuwe mensen ontmoeten, met nieuwe situaties geconfronteerd te worden, sterker in je schoenen te zullen staan naar de toekomst toe. Begrijp nu wat men probeert duidelijk te maken met : "het hart zei dat ieder gelukkig mens een mens is die God in zich draagt", voor mij komt God tot uiting door juist naar je hart te luisteren en te voelen naar je lichaan naar datgene wat het je vertelt; als je voelt dat je afstand dient te nemen van iets of iemand, maar verlamt geraakt door de angst, probeer dan toch de nodige moed op te brengen om deze knopen toch door te hakken, omdat je voelt dat je hart (God ?) je de juiste wijze raad meegeeft. Het lijden dat je wil hebben omdat je de knoop niet zou doorhakken zal er voor zorgen dat je geen gelukkig mens kan worden, juist omdat je zo verstrikt geraakt ben in je eigen web dat je zelf hebt gecreëerd; misschien kan je niet meer helder denken.

gelovig en toch depressief

Kerk en Leven 8 oktober 2008

Gelovig en toch depressief !
Je gelooft in God en toch zit je in de put. Het lijkt in tegenspraak. Gelovigen zijn immers tot vreugde geroepen. Depressie lijkt in kerkelijke kringen daardoor nog meer een taboe dan elders. Psychologe Jessie Dezutter doet onderzoek naar de invloed van religie op de geestelijke gezondheid. Ze komt tot verrassende inzichten. Al woren die door de praktijk niet altijd bevestigd. Religie beïnvloedt geestelijk welzijn zowel negatief als positief.
Onderzoek opgesteld volgens de post-kritische geloofschaal een onderzoeksinstrument ontwikkeld door het Centrum voor Ontwikkelingspsychologie van de K.U.Leuven. Op basis daarvan werden ze in vier groepen verdeeld. De eerste groep neemt het bestaan van God aan en gelooft op een letterlijke manier. Het verhaal van de schepping nemen zij aan als een wetenschappelijke waarheid. De tweede groep verwerpt het geloof net omdat de Bijbelse verhalen wetenschappelijke waarheid ontberen. De derde groep gelooft op een symbolische manier. Deze mensen nemen aan dat het verhaal van de schepping veel meer zegt over de zin van het bestaan dan over de fysische oorzaak van het leven op aarde. De laatste groep relativeert het geloof; Ook deze mensen vertrekken van een symbolische houding, maar ze komen tot het besluit dat het geloof een menselijke uitvinding is. Er bestaat misschien wel 'iets' wat hen overstijgt, maar godsdienst hoeft niet. Uit het onderzoek bleek dat religie een negatieve invloed heeft op de geestelijke gezondheid van mensen uit de eerste en tweede categorie. Hun letterlijk denken zadelt hen op met een grote nood aan zekerheid en een gebrek aan openheid; Hierdoor ervaren ze stress en veranderingen als bedreigend. Dat brengt meer depressie, angst en gevoelens van schuld en schaamte met zich mee, terwijl er minder ruimte is voor geluk en tevredenheid; Doorslaggevend is dus niet of je gelovig bent of niet, maar wel de manier waarop. We kunnen onderwijs, catechese en pastoraal alvast aanbevelen om jonge mensen te helpen tot een volwasssen geloof te komen. een letterlijk sinterklaasgeloof is wel goed en gezond voor kinderen, maar als het niet verder groeit, leidt het tot frustraties of tot geloofsafval.

Mijn mening : vond dit een zeer interessant artikel, temeer omdat hier sprake is van verschillende categorieën gelovigen met elk hun eigen beleving naar God toe en hoe dit het geestelijk welzijn kan beïnvloeden zowel negatief als positief.

Jozef en de dromenkoning (film)

Gisteren heb ik met mijn 2 dochters naar de videofilm van Jozef en de dromenkoning gekeken. Het was weeral een belevenis op zich. Het verhaal speelt zich af in het vroege Egypte. Jozef, de jongste zoon in een familie met 12 halfbroers krijgt van zijn vader de opdracht om te leren lezen en schrijven en zijn dromen (visioenen) te visualiseren en deze te kunnen verklaren. De 12 halfbroers verteerd door jaloezie, die steeds op het land de schapen dienen te hoeden, bedenken een plannetje. Op een dag verkoopt de oudste broer Judas, in samenspraak met de andere broers, Jozef als slaaf. Zo komt Jozef terecht bij de farao, die hem opsluit in een kerker, omdat hij niet wil ingaan op de avances van de farao's echtgenote en zij hem beticht van oneerbare voorstellen. In de kerker ontmoet hij een man die later de rechterhand wordt van de farao. De farao zelf worstelt met een aantal dromen die niemand kunnen verklaren, zelfs de hooggeplaatsten kunnen hier geen antwoord op vinden. Dan wordt Jozef uit de kerker gehaald en verklaart deze dromen. Er zou een periode van voorspoed aanbreken voor 7 jaren lang en daarna een periode van tegenspoed voor 7 jaren met hongersnood, stormen enz... De farao vraagt raad aan Jozef en Jozef stelt hem voor in de periode van voorspoed 1/3 van de granen in bewaring te nemen zodat vanaf de periode van tegenspoed aanbreekt deze granen ter beschikking kunnen gesteld worden aan de bevolking van Egypte. Jozef wordt geprezen door de farao en wordt tot dromenkoning uitgeroepen. Op een dag komen zijn 12 halfbroers toe om graan te kopen, Jozef ziet dit en zegt dat zij enkel en alleen graan kunnen kopen bij hen indien zij de jongste zoon meebrengen, zodat hij deze kan zien. Een aantal dagen later komen de halfbroers toe en laten hun jongste broertje zien. Jozef ziet dat zij niet hebben gelogen. Jozef's assistenten geven hen graan en Jozef plaatst zelf een gouden beker in de zak van de jongste broer. Daarna vraagt Jozef of zij allen hun zak graan willen openen, zodat hij kan zien wie de gouden beker heeft gestolen. Het jongste broertje, die de beker in zijn zak heeft zitten, beweert dat hij dit niet heeft gedaan en Judas stelt voor om zijn leven te nemen ipv het jongste broertje vermits hij dit niet weer voor een tweede maal wil meemaken. Jozef vraagt wat er dan gebeurd is en Judas vertelt eerlijk het verhaal dat ze Jozef hebben verkocht als slaaf en dat hun vader dit niet meer zou aankunnen wanneer de jongste broer zou moeten sterven. Jozef vergeeft hen en laat zijn ware identiteit zien. Hij vraagt of ze allen bij hem willen komen wonen in Egypte, incluis zijn vader, want moeder is reeds enkele jaren geleden overleden. Zij stemmen allen toe en vanaf dan is de familie terug herenigd.

Dit verhaal gaat over jaloezie, liefde, vergiffenis schenken, doorzetten in het leven.

Koning op een ezel

Wandelen over het water :
Wat ik zo mooi aan dit verhaal vindt is dat je moet blijven geloven en dat angst een slechte raadgever is en je deze angst niet hoeft te hebben tov de dood.

Zacheus

Heb voor de eerste maal in mijn leven het verhaal van Zacheus gelezen en vond het eigenlijk wel een mooi verhaal, vermits het verhaal vertelt over het niet kunnen delen met andere mensen, de hebzucht, het chagrijn, maar tegelijkertijd ook over de onzekerheid, het tekortkomen in liefde en waarbij uiteindelijk door het geloof van Jezus in het goede van Zacheus, want iedere mens heeft zowel zijn zwarte als zijn witte kantjes, kan doordringen in Zacheus en hem doet beseffen dat hij zich beter mens zal voelen als hij zijn oneerlijke praktijken stopt.

les september 2008

Mijn eerste les godsdienst. Was wel een beetje zenuwachtig, vermits ik niet zo goed wist wat we mochten verwachten. Maar dit viel reuzemee. We kregen een kopie van het kunstwerk Pablo Picasso "Acrobaat en jonge evenwichtskunstenaar" voor onze ogen en hierbij moesten we vertellen wat we zagen en welke betekenis we hier aan kunnen geven als we dit reflecteren naar de les godsdienst. Wat ik hier vooral van heb begrepen en heb opgestoken is dat we steeds in groei zijn om onszelf te ontwikkelen en dit in verschillende dimensies zowel naar uw beroeps-, gezinsleven toe maar ook hoe je dit een plaatsje geeft bij jezelf in het beleven van je religie, in ons geval katholieke godsdienst. Ik ben er dan ook van overtuigd dat dit jaar een zeer leerrijk jaar gaat worden, waarbij ik hoop op een zeer culturele verrijking die ik kan meenemen in mijn verdere levensloop.