Voor mijzelf is het een geschenk geweest om met godsdienst in kontakt te hebben mogen komen. Het zorgt ervoor dat ik mij in sommige situaties beter kan inleven die bij anderen voorkomen en voor mijzelf is het werkelijk een culturele verrijking geweest op verschillende leerdomeinen : het volgen van de godsdienstlessen op donderdag op mijn werkplek; het volgen van de godsdienstlessen op KHLIM; de kennis en het waarom tijdens de godsdienstlessen; het is misschien wat melig geschreven maar de veruimende blik die ik op situaties heb gekregen zal zeker zijn toepassing vinden naar de toekomst toe.
Een studente die aan de godsdienstlessen echt iets heeft gehad.
Bedankt mijnheer Bruno Gevaert !
zaterdag 27 december 2008
grenzen van het leven leerplanonderwerp
Bij het lezen van het leerplanonderwerp : grenzen van het leven 3de cyclus, en dit toets aan de krachtlijnen om kinderen op levensbeschouwelijk vlak verder te doen groeien, kan ik alleen maar besluiten dat het leerplanonderwerp en de krachtlijnen een coherent geheel zijn. De extra aandacht om kinderen hun aandacht te verruimen op de wereld waarbij de eigen identiteit niet mag vergeten worden en ook de solidariteit die kinderen dienen te ontwikkelen gesteund door de kracht van de Geest wordt duidelijk vermeld in de kerndoelen van het leerplan (zie Kinderen komen tot het besef dat christenen van vroeger en nu tot engagement komen dat ze gehoor geven aan het roepen van "mensen aan de rand").
Koning op een ezel
Een tweetal weken geleden heb ik uiteindelijk de kinderbijbel Koning op een Ezel terug naar de bibliotheek gebracht. Het was voor mij de eerste keer dat ik een kinderbijbel heb gelezen en eerlijk gezegd heb ik ervan genoten. In het begin was het zoeken en vooral begrijpen wat die diepliggende waarheid inhield bij het lezen van al die verschillende verhalen parabels.
Wat mij het meest heeft getroffen is eigenlijk het verhaal dat Jezus op weg is naar Jeruzalem, wetende dat de dood hem staat te wachten. Hij had de mogelijkheid om niet te gaan maar toch volgt hij de wil, de stem van God om toch te gaan.
Als ik daar zelf over nadenk dan vind ik dit ongelooflijk. Je leven geven om toch maar de boodschap te kunnen doorgeven en dit niet te verloochenen, dus zo overtuigd zijn van je levenswerk dat je te doen staat op Aarde. Ik heb er geen woorden voor.
Als ik dan even verder in de geschiedenis terugkijk en reflecteer of dit door gewone stervelingen ook wordt gedaan, dan kan ik dat alleen maar beamen. En dan denk ik aan de vele mensen die zichzelf volledig hebben weggecijferd en als enig doel hebben om armoede te bestrijden via bv. onderwijs, geneeskundige hulp aan te bieden aan de meest kwetsbare groepen van de wereldbevolking. Denk verder ook aan moeder Theresa, pater Damiaan en nog zovele anderen die via hun geloof zovele mensen hebben geholpen. Zij dragen wel degelijk hun hart op de juiste plaats.
Wat mij het meest heeft getroffen is eigenlijk het verhaal dat Jezus op weg is naar Jeruzalem, wetende dat de dood hem staat te wachten. Hij had de mogelijkheid om niet te gaan maar toch volgt hij de wil, de stem van God om toch te gaan.
Als ik daar zelf over nadenk dan vind ik dit ongelooflijk. Je leven geven om toch maar de boodschap te kunnen doorgeven en dit niet te verloochenen, dus zo overtuigd zijn van je levenswerk dat je te doen staat op Aarde. Ik heb er geen woorden voor.
Als ik dan even verder in de geschiedenis terugkijk en reflecteer of dit door gewone stervelingen ook wordt gedaan, dan kan ik dat alleen maar beamen. En dan denk ik aan de vele mensen die zichzelf volledig hebben weggecijferd en als enig doel hebben om armoede te bestrijden via bv. onderwijs, geneeskundige hulp aan te bieden aan de meest kwetsbare groepen van de wereldbevolking. Denk verder ook aan moeder Theresa, pater Damiaan en nog zovele anderen die via hun geloof zovele mensen hebben geholpen. Zij dragen wel degelijk hun hart op de juiste plaats.
maandag 24 november 2008
Mozes : op tocht door de woestijn
Godsdienstles 06/11/2008
Mozes : op tocht door de woestijn
Prenten worden uitgedeeld waar het verhaal van Mozes op wordt uitgebeeld en leerlingen dienen deze terug in de juiste volgorde op het bord te plaatsen. Zoals we reeds in de vorige les hadden gedaan. Dit duurt ongeveer 5 minuutjes en dan dienen de kinderen hun ogen te sluiten tijdens volledige verhaal. CD wordt opgezet en juf godsdienst vertelt het verhaal van Mozes op weg samen met de Joden. Ze trekken de woestijn in, hebben enkel hun kleding, geen bezittingen brood is op; ze zijn dagen aan het stappen, hebben dorst, hebben geen water, de farao is boos dat Mozes wegging.
Is het misschien niet beter om terug te gaan; men twijfelt of de tocht wel zal slagen, je bent moe; stoppen we ermee ?
Wat ga ik doen ? We zijn moe, we hebben honger, gaan we terug naar Egypte ? Zullen we volhouden, kunnen we misschien een oplossing zoeken of kan Jawé ons helpen ? Leerlingen mogen terug ogen openen.
Handleiding : Tuin van Heden blz 17 (4DE leerjaar)
Het werkboekje blz 18 wordt opengeslagen en de leerlingen beginnen hun antwoorden te formuleren op een tekening waar de tekstballonnetjes dienen ingevuld te worden.
Volgende zinnen worden geformuleerd :
Ga hulp vragen aan God !
Spreek de mensen moed in.
Ga op zoek naar een oase.
Hou vol ! We komen er wel !
Sfeer in klas : altijd zeer nieuwsgierig en leergierig en dit heeft alles te maken met de juf godsdienst die zo goed les geeft (in deze les door het verhaal met zoveel gevoel te brengen in combinatie met de muziek dat je je werkelijk in de woestijn waant; betrokkenheid van de kinderen wordt gestimuleerd en vergroot)
Er is wel degelijk een onderscheid met de andere lessen die tijdens de dag worden gegeven omdat dit zeer intens beleefd wordt (muziek en verhaal wordt zeer levensecht gebracht); een les wiskunde kan je amper vergelijken omdat de godsdienstles je innerlijke naar boven brengt en de wiskundeles je rationele aanspreekt.
Betrokkenheid van de kinderen : zijn van in het begin geïnteresseerd in de verhalen die de juf vertelt; zijn misschien iets minder betrokken nadat verhaal beëindigd was, maar volgens mij heeft dit alles te maken met de intensiteit van de les en de kinderen even een rustmoment nodig hebben vooraleer er weer verder gewerkt kan worden.
Levensvragen kinderen : zullen we verder op weg gaan met Mozes en geloven in Jawé tijdens onze tocht door de woestijn ? Hou de moed erin ; het komt allemaal wel goed.
Volgende componenten zijn zeker aan bod gekomen :
fundamentele bestaanscondities : vertrouwen (via het verhaal)
verbondenheid : met zichzelf maar ook met anderen (via sluiten van de ogen, muziek en het verhaal te vertellen)
groeien in gevoeligheid voor goed en kwaad : ( via het leren inleven in het verhaal weer door het sluiten van de ogen , muziek en het vertellen van het verhaal)
verkennen van geloofstaal en groeien in symboolgevoeligheid : via de opdrachten die ze hebben moeten maken
volgende godsdienstige ontwikkelingsaspecten zijn aan bod gekomen :
zich identificeren met inspirerende figuren
stil staan bij levenservaringen
stil worden
een religieuze verbondenheid ervaren
Mozes : op tocht door de woestijn
Prenten worden uitgedeeld waar het verhaal van Mozes op wordt uitgebeeld en leerlingen dienen deze terug in de juiste volgorde op het bord te plaatsen. Zoals we reeds in de vorige les hadden gedaan. Dit duurt ongeveer 5 minuutjes en dan dienen de kinderen hun ogen te sluiten tijdens volledige verhaal. CD wordt opgezet en juf godsdienst vertelt het verhaal van Mozes op weg samen met de Joden. Ze trekken de woestijn in, hebben enkel hun kleding, geen bezittingen brood is op; ze zijn dagen aan het stappen, hebben dorst, hebben geen water, de farao is boos dat Mozes wegging.
Is het misschien niet beter om terug te gaan; men twijfelt of de tocht wel zal slagen, je bent moe; stoppen we ermee ?
Wat ga ik doen ? We zijn moe, we hebben honger, gaan we terug naar Egypte ? Zullen we volhouden, kunnen we misschien een oplossing zoeken of kan Jawé ons helpen ? Leerlingen mogen terug ogen openen.
Handleiding : Tuin van Heden blz 17 (4DE leerjaar)
Het werkboekje blz 18 wordt opengeslagen en de leerlingen beginnen hun antwoorden te formuleren op een tekening waar de tekstballonnetjes dienen ingevuld te worden.
Volgende zinnen worden geformuleerd :
Ga hulp vragen aan God !
Spreek de mensen moed in.
Ga op zoek naar een oase.
Hou vol ! We komen er wel !
Sfeer in klas : altijd zeer nieuwsgierig en leergierig en dit heeft alles te maken met de juf godsdienst die zo goed les geeft (in deze les door het verhaal met zoveel gevoel te brengen in combinatie met de muziek dat je je werkelijk in de woestijn waant; betrokkenheid van de kinderen wordt gestimuleerd en vergroot)
Er is wel degelijk een onderscheid met de andere lessen die tijdens de dag worden gegeven omdat dit zeer intens beleefd wordt (muziek en verhaal wordt zeer levensecht gebracht); een les wiskunde kan je amper vergelijken omdat de godsdienstles je innerlijke naar boven brengt en de wiskundeles je rationele aanspreekt.
Betrokkenheid van de kinderen : zijn van in het begin geïnteresseerd in de verhalen die de juf vertelt; zijn misschien iets minder betrokken nadat verhaal beëindigd was, maar volgens mij heeft dit alles te maken met de intensiteit van de les en de kinderen even een rustmoment nodig hebben vooraleer er weer verder gewerkt kan worden.
Levensvragen kinderen : zullen we verder op weg gaan met Mozes en geloven in Jawé tijdens onze tocht door de woestijn ? Hou de moed erin ; het komt allemaal wel goed.
Volgende componenten zijn zeker aan bod gekomen :
fundamentele bestaanscondities : vertrouwen (via het verhaal)
verbondenheid : met zichzelf maar ook met anderen (via sluiten van de ogen, muziek en het verhaal te vertellen)
groeien in gevoeligheid voor goed en kwaad : ( via het leren inleven in het verhaal weer door het sluiten van de ogen , muziek en het vertellen van het verhaal)
verkennen van geloofstaal en groeien in symboolgevoeligheid : via de opdrachten die ze hebben moeten maken
volgende godsdienstige ontwikkelingsaspecten zijn aan bod gekomen :
zich identificeren met inspirerende figuren
stil staan bij levenservaringen
stil worden
een religieuze verbondenheid ervaren
zondag 16 november 2008
SIMON : De ster
Als een kind sterft, zeggen mensen weleens dat er een nieuwe ster aan de hemel verschijnt. Dat is een manier om te zeggen dat het kind nu bij God leeft. De ster zorgt ervoor dat we altijd aan hem of haar zullen blijven denken. In het verhaal over Jezus geboorte zie je hoe een ster naar Betlehem wijst, waar Jezus geboren is.
Sterren hebben mensen altijd bezig gehouden. Men zei dat ze speciale krachten hadden.
Voor mijzelf is dit ook wel een beetje : als je naar de sterrenhemel kijkt, dan peins je wel eens over de hemel en over je dierbaren die reeds overleden zijn.
Sterren hebben mensen altijd bezig gehouden. Men zei dat ze speciale krachten hadden.
Voor mijzelf is dit ook wel een beetje : als je naar de sterrenhemel kijkt, dan peins je wel eens over de hemel en over je dierbaren die reeds overleden zijn.
SIMON : Jezus vertelt over het mosterdzaadje
Jezus vertelde : het koninkrijk van de hemel is als een mosterdzaadje. Dit zaadje wordt door iemand op zijn akker gezaaid. Een mosterdzaadje is het kleinste van alle zaden. Maar eens het volgroeid is, is het groter dan de struiken. Het wordt zo een echte grote boom. Een boom waar de vogels van de hemel hun nest in kunnnen bouwen.
Woordverklaring :
Met het koninkrijk van de hemel bedoelt Jezus een goede wereld. Een wereld zoals God die zou willen. Het is een wereld waarin geen onrecht en lijden zijn.
Verklaring :
De mensen mogen de moed niet opgeven om te werken aan een betere wereld.
Wat klein begint, kan tot iets groots en belangrijks uitgroeien. Met het geloof is het ook zo. Door kleine stapjes te zetten, kan de wereld een betere plek worden voor iedereen.
We blijven voortdurend groeien, tot we volwassen zijn.
Mijn mening : ben het volledig eens met bovenstaande verklaring. Steeds klein beginnen om uiteindelijk te proberen tot iets groots te bekomen zowel naar je geloof toe, maar ook in de andere aspecten van het leven die ervoor zorgen wie je bent.
Woordverklaring :
Met het koninkrijk van de hemel bedoelt Jezus een goede wereld. Een wereld zoals God die zou willen. Het is een wereld waarin geen onrecht en lijden zijn.
Verklaring :
De mensen mogen de moed niet opgeven om te werken aan een betere wereld.
Wat klein begint, kan tot iets groots en belangrijks uitgroeien. Met het geloof is het ook zo. Door kleine stapjes te zetten, kan de wereld een betere plek worden voor iedereen.
We blijven voortdurend groeien, tot we volwassen zijn.
Mijn mening : ben het volledig eens met bovenstaande verklaring. Steeds klein beginnen om uiteindelijk te proberen tot iets groots te bekomen zowel naar je geloof toe, maar ook in de andere aspecten van het leven die ervoor zorgen wie je bent.
maandag 3 november 2008
Allerheiligen
In mijn stageklasje had de juf van godsdienst een lesje gegeven over Allerheiligen. Ze begon met een liedje op te zetten dat door een klein meisje werd gezongen. Het liedje ging over het sterven van een mama. Toen het liedje ten einde was vroeg de juf of er misschien ook kindjes waren die al eens verdriet om iemand hadden gekend ? Toen begon er spontaan een leerling in de klas te huilen, waarop er al direct een volgend kindje ook begon te huilen. Allemaal hadden ze wel verdriet omdat er iets of iemand naar de hemel was gegaan. Voor de éne was het de hond, voor een ander het overlijden van grootvader, grootmoeder, buurman, enz.... en kon de juf uiteindelijk ook uitleggen dat er een speciale dag is om al deze verdrietige gebeurtenissen te herdenken en dat is op 1 november. De verhalen en anekdotes van kinderen vlogen uit hun mond en het was een plezier voor mij om dit te mogen meemaken. Op het einde van de les vroeg de juf om allemaal te bulderen van lachen. Iedereen deed goed mee en zo was er terug tijd om terug blij naar de speelplaats te gaan om te kunnen gaan spelen
Abonneren op:
Posts (Atom)